- Wstałaś? - Już schodzę.
Muszę iść do fryzjera. Nie uważasz?
Halo, mogłabym prosić adres?
- O której wrócisz? - Ciężko powiedzieć.
- Późno? - Raczej nie.
Zrobię dobrą kolację.
Straciłam serce
Pod mostem
Dla małej dziewczynki
Tyle dla mnie znaczącej
I teraz jęczę
I teraz wrzeszczę
Ona nigdy się nie dowie
Tego, co odkryłam
Ta niebieskooka dziewczynka
Powiedziała: nigdy więcej
Ta niebieskooka dziewczynka
Stała się niebieskooką dziwką
Nad wodą
Wzięłam jej rękę
Jak moją córkę
Zobaczę ją ponownie
-= Polish Team =-
Tłumaczenie: Tobol9 Korekta: foxx_x
Od rana próbuję się dodzwonić, Una.
- Wiem, przepraszam. - Przyjedziesz po południu?
Zawożę mamę do lekarza. Dam znać.
Oby jej się polepszyło. Do zobaczenia.
Będą ci zadawane pytania
przez adwokata, który jest na sali sądowej.
Po każdym pytaniu, musisz odpowiedzieć do kamery.
Czy to jasne?
Przekaże mu coś pani?
- Komu? - Rayowi.
Przekaże mu pani wiadomość?
Nie ma mowy.
Ray...
Gdzie poszedłeś?
Czemu mnie zostawiłeś?
Ray, słyszysz mnie?
Trzymaj się, stary. Jedź ostrożnie.
Szpiegujesz? Zgubiłaś się?
Szukam Raya. Znasz go?
Nie. Jak wygląda?
Mojego wzrostu. Młody i przystojny?
- Chodzi o niego. - To Pete.
- Pete? - Tak, mój szef.
Powinien gdzieś tu być.
- Pete! Peter! - Co?
- Zajmij się tym. - Dobra.
Proszę za mną.
Dobra. Tutaj.
Możesz zamknąć drzwi?
- Nie chcę. - Zamykaj!
Jak mnie znalazłaś?
- Jak tu dotarłaś? - Przyjechałam z domu.
W którym wciąż mieszkam.
- Czego chcesz? - Zobaczyć cię.
Nie wierzę, że przyjechałaś tu z powodu zdjęcia.
Wyjdźmy na zewnątrz.
Powiesz co chcesz, ale na zewnątrz.
- Co? - Masz na mnie alergię?
- Jebać to. - Nie idź.
Jebać to. Nie zbliżaj się do mnie.
- Potrzebna ci pomoc. - Ray. Ray!
Nawet nie wiem, czy to ty. Jesteś nią?
- Oczywiście, że to ja. - Nie wiem.
- Wiesz. - Nie poznaję cię.
- Zbladłeś ze strachu. - Możesz się podszywać.
Możesz być dziennikarką. Masz inne włosy. Reporterką.
Możesz być każdym.
Z iloma 13-latkami uprawiałeś seks?
Z żadną.
Chcesz zobaczyć moje znamię? Całowałeś je.
Co obiecałeś na plaży? Wspólne życie, tylko ty i ja.
Z żadną? Jesteś pewien?
Dzień dobry. Gdzie jedziecie?
Do Europy, tylko ja i tata. Popłyniemy promem.
Z Dover do Calais, a potem kto wie.
- Miłej podróży. - Dzięki.
Z żadną.
Tylko ze mną, w tamtym pokoju.
Uśmiechasz się. Zapomniałeś.
Tak.
Zapomniałem. Czego oczekiwałaś?
Sześć miesięcy później widniałbyś w rejestrze przestępców seksualnych.
Jako Ray. Wtedy byś pamiętał, bo nie miałbyś innego życia.
- Odsiedziałem swoje. - Dostałeś cztery lata.
Mój ojciec nie mógł uwierzyć.
Zmienił się na zawsze. Zmarł parę lat później.
- Jak? - Spadł.
Potknął się na schodach.
Myślał, że się przyjaźnicie.
- Chciał cię odnaleźć. - Cztery lata znał lokalizację.
Chciał cię namierzyć i zabić.
Oddawaj!
Jezus.
Myślałeś, że przyszłam cię zabić?
To od twojego taty. Oddasz mu?
Zmieniłeś imię. Ciężko było?
Pierwsze lepsze. Wybrane z książki telefonicznej.
Peter.
A nazwisko?
Mogę zapytać na zewnątrz.
Trevelyan.
Trevelyan? Peter Trevelyan.
- Skąd to wytrzasnąłeś? - Było pod "T".
Peter Trevelyan. Jaja sobie robisz?
To ma wzbudzać szacunek?
Dobra.
- Co ze zdjęciami, które mi zrobiłeś? - Pozbyłem się, spaliłem.
- Widziałam strony, biedne dzieci. - Nigdy.
- 10, 11, 12 latki, na łóżkach, kanapach. - Chore pojeby.
Nigdy nie byłem jednym z nich.
Wszystko gra, Pete?
- Jasne, stary. - Tylko rozmawiamy.
Nie przeszkadzam.
Nie byłem jednym z nich i o tym wiesz.
Doprawdy?
Każdy mnie tak nazywał. Więźniowie, strażnicy.
Pluli, bili, obrzucali gównem. Znasz mnie!
Nic o tobie nie wiem, z wyjątkiem tego, że mnie molestowałeś.
Mam rację?
- Mam rację? - Tak, ale...
Żadne "ale".
Nigdy nie byłem jak oni.
Byłaś córką sąsiadów, nie celem.
Patrzyłeś na mnie.
Myślałam, czy gdybym nie pokłóciła się z przyjaciółką,
to czy skrzywdziłbyś ją zamiast mnie.
Jeśli nie wiesz, co zrobiłaś, ja ci nie powiem.
- Gdzie jest Leah? - Poszła do domu.
Una!
Nie wybrałem cię.
Jest piękny dzień, uśmiech cię nie zabije.
Dzwonić po straż pożarną?
- Można umrzeć z nudów. - Mam lekarstwo na nudę.
Też chcę. Przynieś mi. Idź.
Będę miał kłopoty.
Ile osób było na grillu? 10-15?
- A co? - Miałem na sobie szorty.
W sądzie też się śmiali.
W sądzie broniłeś się szortami?
Jeśli byłbym podniecony i miałbym wzwód,
- byłbym napalony... - Ty się słyszysz?
Stałem obok ciebie, pijąc piwo, w szortach.
Gdybym miał erekcję, poszedłbym usiąść.
Jeśli podniecają cię dzieci, to o tym wiesz.
Starasz się być blisko nich. Wabisz je, zwodzisz.
Im większe ryzyko, tym większa frajda.
- Widać, że coś o tym wiesz. - Rozmawiałem z psychologami.
Jest wzorzec zachowań. Cykle przemocy.
- Byłeś molestowany? - Boże drogi. Nie.
O to samo pytał mnie prawnik.
Twierdził, że sąd będzie łagodny, jeśli byłem molestowany.
Ale nie byłem. Nie jestem jednym z nich.
Mark na ciebie czeka.
Mam ważne zebranie.
- Idź. - Zaczekasz w aucie?
- Peter! - Już idę!
Wiesz, że to nie byle co.
Nie spierdol tego.
Chcemy, abyś z nami rozwijał firmę.
W porządku? Peter, wszystko gra?
Dobrze. Chodźmy tam.
Co ty tutaj robisz?
Nieźle pływasz.
Chcesz się ścigać?
Nie mam szans.
- Kto to był? - No właśnie, kto?
Znajomy.
- Gdzie go poznałaś? - W okolicy.
No powiedz!
To mój sąsiad, przyjaciel taty.
Chodźcie.
MAMA Nieodebranych: 4
- Herbaty? - Nie, dziękuję.
- Kawy? - Nie.
Mamy szampana, lody, kawior.
Dzięki.
Czemu nie pójdziesz na zebranie?
Chociaż do recepcji. Nie powinnaś być tu sama.
Czekam na Petera.
Podaj sądowi swoje imię i nazwisko.
Ray.
Gdzie poszedłeś?
Co się stało? Czemu mnie zostawiłeś?
Ray, słyszysz mnie?
Kocham cię.
To znaczy, że musimy umocnić niektóre stanowiska.
W "Ethgon" inwestujemy w ludzi, nie tylko w pomysły.
Oddaję głos Peterowi. Dziękuję.
No dobra. Jak powiedziała Jenny,
bardziej skupimy się,
na pracy z północnym zachodem.
I umocnimy naszą wspólną przyszłość.
Nowy początek.
Nie mogę.
Kazali, żebym podał sześć nazwisk.
Sześć nazwisk osób...
- Usiądź sobie. - Przepraszam. Już podaję.
Deril. Przykro mi.
Frank Stokes. Wybacz.
Ty chuju!
Zajebię go. Peter!
Już nie żyjesz.
Peter!
Scott.
Co ten Peter odpierdala?
Nic.
Myślisz, że to twój przyjaciel?
Byłeś na liście.
Tak.
Możesz opróżnić swoją szafkę.
Wstawaj.
Jak długo jesteś żonaty?
Nie ma na to czasu. Chodź.
Cztery lata.
Masz dzieci?
Nie.
Biedna kobieta, nie wie, za kogo wyszła.
- Wie. - Wie?
Muszę iść.
Skąd wie?
- Skąd wie? - Powiedziałem jej.
- Obojętne jej to? - Nie, ale wie o moim byłym życiu.
- Jakie było? - Miałem problemy.
Naprawdę? Jakie problemy?
Popełniłem największy i najgłupszy błąd mojego życia.
Powiedziałeś, że tym błędem były trzy miesiące spędzone ze mną?
Wszystko jej powiedziałem. Bo mnie kocha.
Musiała postradać zmysły.
- Nie mów tak. - Czemu? Co z nią nie tak?
Pete!
To moje życie. Musiałem o to walczyć.
Straciłem wszystko.
A pomyślałeś o mnie? Co się ze mną działo?
Miałeś na to cztery lata.
Ja żyję z tym piętnaście! Codziennie, kurwa!
Nigdy się stamtąd nie wyprowadziliśmy.
Obgadywano mnie, gapiono się, wytykano!
Twoja dziewczyna mnie napadła!
Straciłam swoje życie.
Jedynie imię mi zostało.
Musiałam je zachować.
Peter!
Pete!
Napadła cię?
Parę lat później. Robiłam z mamą zakupy.
Spoliczkowała mnie, pchnęła na ziemię.
Twierdziła, że wpatrywałaś się w nią.
Że chciałaś mnie uwieść.
Szwendałaś się po ulicy, blisko samochodu.
Pisałaś liściki i wkładałaś pod wycieraczką.
"Twoja dziewczyna to szpeta. Ma szklane oko."
Byłam bezwstydna i głupia. Głupio zauroczona.
- Nie byłaś głupia. - Byłam.
Nie byłaś.
Nie pamiętasz, jaka byłaś.
A jaka byłam?
Niesforna.
Zdecydowana.
Mądrzejsza od rówieśników.
- Nie. - Tak.
Tak.
Strasznie się niecierpliwiłaś.
Chciałaś być traktowana jak dorosła.
Dzieci zawsze tak mówią.
Co mogłam ci dać oprócz swojego ciała?
Czego mogłeś chcieć? Nie miałam nic innego.
Miałaś. Dla mnie miałaś.
Pamiętasz nasze znaki?
Dzwoniłem do waszego domu. Puszczałem strzałkę.
To był znak, że wyszła i jesteś sam.
Auto zaparkowane przodem. "Spotkajmy się w parku".
Nie mogłem przestać.
- Powinienem przestać. - Ale brnąłeś.
Cokolwiek to było, cokolwiek myślałem,
kazało mi wierzyć,
że cię kocham.
Wszedłem do tamtego zagajnika.
Ściągnąłeś mi bluzkę i dotykałeś piersi.
Rozpięłam ci spodnie i wyciągnęłam kutasa.
Kazałeś mi go trzymać.
Potem przyniosłeś koc.
Myślałam, że dla naszej wygody.
Później zdałam sobie sprawę, że w innym celu.
Wziąłeś go, żebym nie miała ziemi na ubraniach.
By nie budzić podejrzeń.
Nie chciałem, aby nas przyłapali.
Cały czas myślałem, jak być bliżej ciebie.
Jak z tobą porozmawiać. Miałem na twoim punkcie bzika.
Wcześnie szedłem do pracy, wracałem do domu.
Pracowałem przy aucie. Było w pełni sprawne.
Robiłem to, żeby być blisko ciebie.
Pamiętasz.
Znaliśmy ryzyko.
Widzieliście Petera?
Una.
- Były dwa łóżka. - Przestań.
- Czemu? - Oboje wiemy, co się działo.
Rozebraliśmy się.
Pieprzyliśmy się na jednym z łóżek. Nie pamiętam, jak długo.
Widziałam, ile daję ci przyjemności. Podobało mi się to.
Zrobiliśmy to dwa razy. Pieprzyliśmy się.
Dwa razy. Obróciłeś mnie za drugim.
Robiliśmy dużo hałasu.
Później leżeliśmy wtuleni, a ja popłakiwałam.
"Rodzice będą mnie szukać. Obdzwonią koleżanki".
Nawet nie wiem, czy doszłam. Doszłam?
Myślałem, że tak.
Skąd wiesz? Wydawałam dźwięki? Co robiłam?
Miałaś zamknięte oczy, rozpromienioną twarz.
Miałeś ochotę zapalić. Poszedłeś szukać sklepu lub pubu.
Chciałam iść z tobą, ale kazałeś mi zostać.
Dotykałeś mnie, całowałeś między nogami.
Miałeś wrócić za pięć minut.
Zasnęłam, a gdy się obudziłam, nie wiedziałam, która jest godzina.
Bolało mnie, ale czułam się cudownie.
Byłam szczęśliwa.
Zaraz wrócisz i będziesz miał czekoladę.
Nie musiałam mówić, czego chcę. Wiesz, co mi przynieść.
Czekałam tam na ciebie, a ty nigdy nie wróciłeś.
Co tutaj robisz?
To prywatny pokój. Czego chcesz?
Szukałam cię w mieście. Wszędzie.
Nie mogłam cię znaleźć.
Jakiś mężczyzna kupował papierosy? Około godziny temu.
- Był ktoś taki? - Wybacz, kochaniutka.
- Nie wolno ci tu być. - Szukam taty.
- Jak ma na imię? - Ray.
Dziewczyna szuka ojca, Raya.
Jest tu jakiś Ray?
Kiedy go ostatni raz widziałaś?
Boże.
Źle się czułam, chciałam umrzeć. Nigdy więcej cię nie zobaczę.
Ray! Ray!
Ray!
Nikomu nic nie powiedziałam. Nic a nic.
Twierdziłam, że mnie nie tknąłeś. Po prostu uciekłam.
Pytali, co mi robiłeś, a gdy nie odpowiadałam,
mówili, jak było.
Odurzyli mnie i trzymali, rozłożyli nogi i pobrali twoją spermę.
Mówili, że chciałeś tylko jednego, a gdy to dostałeś, zniknąłeś.
Nienawidziłam swojego życia.
Nie byłeś tego świadom, ale chciałam, żebyś wiedział.
Peter?
- Mógłby pan wyjść? - Przepraszam.
Wróciłem.
- Co? - Nie zostawiłem cię.
Wróciłem tam.
- Czekoladę. - Dziękuję.
- 2,85. Dziękuję. - Dziękuję.
- Dzięki. - Miłego dnia!
Musiałem się napić. Dla odwagi, bo...
Dobrze nam szło.
Wsiedlibyśmy na prom i uciekli.
Nalać następne?
Po prostu...
Musiałem oczyścić umysł.
Przeszedłem się okolicą, a potem wróciłem.
Powiedziała, że cię nie ma.
Uciekłaś.
Poszedłem do auta, wołałem, myśląc, że się chowasz.
Ale nic z tego. Pomyślałem...
Panikowałem. Gdzie poszłaś? Czemu?
Nie wiedziałem, o chuj chodzi. To było nielogiczne.
Pomyślałem, że może ktoś cię porwał i zrobi ci krzywdę.
Że cię nie ochroniłem.
Dostanę whisky? Podwójną.
Masz córkę?
Tak, mam.
- A co? Widziałeś ją? - Zgubiłeś ją?
Tak.
To czego tu szukasz?
- Mówiła gdzie idzie? - Jak masz na imię?
- No jak, staruszku? - Wracaj tu!
Nie opuściłem cię.
Tak mówili prawnicy, bo w sądzie lepiej brzmi,
że byłem sobą obrzydzony, więc uciekłem.
To nieprawda. Wróciłem po ciebie.
Chciałbym zgłosić zaginięcie.
Słucham? Zaginięcie.
Wróciłeś, ale wpierw mnie zostawiłeś. Nie ma różnicy.
Właśnie, że jest. Dla mnie jest różnica.
Pete!
Peter! Kurwa.
- Co się dzieje? - Światła. Zamykają na dzisiaj.
- Nie możemy tu zostać. - Żona czeka w domu?
Tak, czeka.
Powiedziałeś jej o tym?
Że po mnie wróciłeś? Że nie chciałeś mnie zostawić?
Nie.
Nie powiedziałeś jej niczego, co?
Jak mógłbym?
- Nie powinna o tym wiedzieć? - Zmieńmy temat.
- Mogę ją poznać? - Nie bądź głupia.
- Ile ma lat? - Jest rok starsza ode mnie.
Atrakcyjna? Podnieca cię jej zwiotczałe ciało?
Co lubi robić?
Źle z tobą, potrzebujesz pomocy!
- Jesteś pojebana! - Nie jestem!
Nie jestem!
Zaczynam pracę o 6:30.
Czym się zajmujesz? Masz pracę?
Pracuję w biurze, nic specjalnego. Nie to chciałam robić.
A co chciałaś?
Nie wiem, coś innego.
Wciąż tam mieszkasz? Z mamą?
Gdyby wiedziała, gdzie jestem...
Masz chłopaka?
Nie.
Wyobrażałem sobie, jaka będziesz, gdy dorośniesz.
Nigdy nie chciałem cię skrzywdzić.
Co sobie wyobrażałeś?
Jak trzymam cię za rękę.
Dotykam.
Jak mnie pieprzysz?
Masturbujesz się?
Dochodzisz?
Tak.
- Nie mogę. - Chcę, byś to zrobił.
Nie.
- Czemu? - Nie mogę być z tobą.
Jestem za stara?
Pete?
- Cholera. - Co jest, kurwa?
- Co? - No co?
Jak to co? Wpisałeś mnie na listę!
- Chciałeś mnie zwolnić! - Kto ci tak powiedział?
- Pierdolony Mark. - Okłamał cię.
- Kłamał. - Powiedział...
Spójrz. Nie ma twojego nazwiska na liście.
Mark to kłamca.
Proszę, wygoń ją stąd i pozamykaj drzwi.
Możesz to zrobić? Po prostu ją wygoń.
Musimy wyjść. Nie możesz tu zostać.
Gdzie on jest?
- Ray! - Już poszedł.
- Ray! - Poszedł, widziałem!
Musisz już wyjść, trzeba tu zamknąć.
Chcesz skoczyć na drinka? Ja bym się napiła.
- No nie wiem. - Tylko jeden. Chodź.
Tylko jeden.
To twój?
To tam, widzisz? Nasze nowe życie.
Czemu nazywasz go "Ray"?
To długa historia.
Było coś między wami?
Masz jakiś alkohol w domu?
Cześć, rozrabiaki.
Peter?
Ciężki dzień?
Musiałem się zdrzemnąć.
Dzięki, że wszystko przygotowałeś.
- Połóż się. - Muszę się przygotować.
No chodź.
Peter.
- Lej do pełna. - Kurde, wybacz.
- Tyle styknie? - Tak.
Masz ładny nos.
W porządku? Una?
Już dobrze.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
Tak bywa.
Już dobrze.
Chcę do domu. Zawieziesz mnie? Nie mogę tak prowadzić.
Jasne, gdzie mieszkasz?
U Petera. Mieszkam u Petera.
Mieszkasz u Petera?
To mój tato.
Poważnie?
Chcę do domu. Czeka na mnie.
Kurwa. Dzisiaj jest ta impreza.
Zapomniałam.
Wszystko dobrze?
To z głodu.
- Zrobię ci coś. - Nie trzeba.
Zjesz coś i cię odwiozę.
Dobrze?
Una, gdzieś ty?
Nic mi nie jest.
Już chciałam wzywać policję.
W ogóle nie masz pojęcia.
O czym?
Rozpaczliwie starałaś się to zatuszować.
Una...
Proszę, wróć do domu. Powiedz, gdzie jesteś.
Proszę, córciu.
Una?
To mojej byłej. Zerwaliśmy tydzień temu.
Wyglądasz fantastycznie.
Pójdziesz tam ze mną?
- Peter to mój szef. - Proszę, pójdź ze mną.
Cześć, Scott.
- Cześć, jestem Una. - Ivon. Miło, że przyszłaś.
- Co u ciebie? - W porządku. A u ciebie?
- To Sterling i Hatti. - Są cudowne.
Koniec tego lizania. Chodźcie.
- O chuj chodzi? - Wszystko gra.
Zrobię ci drinka. Scott, częstuj się.
- Una? - Gin.
- Jak się poznaliście? - Przez przypadek.
- Proszę. - Dziękuję.
Peter jest na dworze.
- Piękny ogród. - Dzięki, staram się dbać.
To jest Una.
- Jak się trzymasz? - W porządku.
Chcę ci kogoś przedstawić. Wybacz, kochanie.
- Co tu się odpierdala? - Co?
- Jak poznałaś Petera? - Przez znajomych.
- Długo jesteście razem? - Cztery lata.
Szczęśliwi?
Przepraszam, jeśli to było niewłaściwe.
Mówię poważnie, zabieraj ją stąd.
- Nie jesteś jej ojcem. - Co powiedziałeś?
- To jakaś uroczystość? - Zwykła impreza ze znajomymi.
Fajnie.
- Wychodzimy. - Wybacz, musimy uciekać.
- Dopiero przyszliście. - Wiem, ale dostałem SMS-a.
- Nie, rozmawiam z Ivon. - Kotku, musimy wracać.
- Kochanie, nie rób scen. - Nie.
Idę do łazienki.
Moglibyśmy zostać tu na zawsze.
Kocham cię.
Co robisz w moim pokoju?
Jestem znajomą Petera.
- Z pracy? - Nie.
- Znasz moją mamę? - Nie bardzo.
Jak ci na imię?
Una.
- Co się stało? - Una?
Co jest?
Nigdy. Nigdy bym tego nie zrobił.
Proszę, przestań. Proszę, Una.
Dbam o nią, opiekuję się.
Musisz mi zaufać.
Nie pożądałem nikogo w jej wieku.
Ponownie.
Obiecuję.
Byłaś tą jedyną.
Polub nas na: facebook.com/polishteam.web